Een dubbelganger

Ik begon laat. Misschien wel te laat. Fietsen ligt me wel. In 1985 trapte ik mijn eerste racefietskilometers weg. Nu 30 jaar later ben ik qua kilometers ettelijke keren de wereld rondgefietst. Reed me te barsten in ons eigen land. Reed met te barsten in Italie en in Spanje. Frankrijk laat ik graag liggen. Links of rechts. De Fransoos pruim ik over  het algemeen niet zo.

In december begint voor mij altijd zo’n beetje de opbouw naar een nieuw seizoen. Elk jaar is er wel een doel dat me triggert. Die opbouw was er. Het doel ook. Een vijfde deelname aan de Ronde van Vlaanderen.

RVV

Komende zaterdag is de Omloop en beleven we de start van de Vlaamse klassiekers. Maar of ik mijn kuiten nog een keer in de Ronde zet, is nog maar zeer de vraag. Na een fikse griep is mijn moeizaam opgebouwde conditie geslonken. De reuma die ik een paar jaar terug kreeg, belemmert me steeds meer. ‘Is het niet een keer mooi genoeg geweest,’ vraag ik me af? Niet dat ik de fiets aan de spreekwoordelijke wilgen hang. Hang mij er dan maar naast. De vraag is of het niet beter is het allemaal net wat minder te maken? Minder hard, minder lang. Waarmee ik wellicht het onvermijdelijk stoppen (en die dag komt natuurlijk eens) kan uitstellen.

Zaterdag 2 april a.s. wordt de toerversie van de Ronde gereden. Als u me toch denkt te zien, zwoegend op de steentjes, zeg ik bij voorbaat: ‘U vergist zich. Het moet een dubbelganger zijn geweest’.

IMG-20140524-WA0008italiespanje2004 0602008-04-19 TC Goor Amstel Gold Race Ronde Missen (02) Hans Exterkate

Dit bericht is geplaatst in Fietsen. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Een dubbelganger

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *