De zwarte carbon Scott

Als jouw taaie carbon vezels konden spreken. Ze zouden verhalen over de voorbije acht jaar waarin we een goed duo vormden.

BlgXXGEIcAAtwbO

Over zovele kilometers in eigen land. Vaak met mijn beste fietsmaat Han Leunk.

Maar ook  over machtig mooi fietsen in Spanje, in Frankrijk. In Italië.

Vier keer de Ronde van Vlaanderen, één keer de volledige afstand in regen en met amper 5 graden. Ons stoutste kunstje.

De Amstel Gold, de Ronde van Overijssel, Luik Bastenaken Luik. Tecklenburger Rundfahrt. Klimmen-Baneux-Klimmen. Om er maar een aantal; te noemen.

Samen als eerste boven op de Spaanse col Tour de l’Home. Niet omdat we de besten waren maar omdat de twee man voor ons de verkeerde afslag namen.

Twee keer werden  we met de tiendaagse naar Spanje bergkoning. Klimmen, dat lag ons.

De ongemeen steile klimmen aan de westkant van het Gardameer. Niet zelden boven de 20 procent. Samen kwamen we boven.

De talloze trainingsritten met Toerclub Goor, waarin ik lange tijd in groep 1 kon meerijden. Hard reden we.

In die acht jaar vielen we nooit. Gelukkig want ik ben bang van vallen.

Twee maand geleden hadden we wel samen bij Alstätte een naar ongeluk. Dat liep goddank goed af. Dankzij de engeltjes op het stuur.

Beste ouwe trouwe zwarte carbon Scott: adieu. Het was een mooie tijd samen.

En  vergeef het me; ik ga verder op een nieuwe Scott. Een nieuwe carbon Scott. Geen zwarte. Maar zwart met rood en wit. Ook mooi.

Dit bericht is geplaatst in Wielrennen. Bookmark de permalink.

1 Reactie op De zwarte carbon Scott

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *